Kurgu: Loinkaos - Yıl: 1971 - Hava: Yağmurlu - Tema: Gündüz
 
AnasayfaKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 2. Kompartıman

Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Grønkjær
Admin
Admin
avatar

Mesaj Sayısı : 698
Yaş : 23
Galleon : 43268
Kayıt tarihi : 20/08/08

Bilgilerim
Sağlık:
100/100  (100/100)
Güç:
100/100  (100/100)
Seviye:
100/100  (100/100)

MesajKonu: 2. Kompartıman   Perş. Ocak 22 2009, 01:17

...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Amélié Monica Bennet
Ravenclaw 3. Sınıf
Ravenclaw 3. Sınıf


Mesaj Sayısı : 295
Galleon : 34560
Kayıt tarihi : 02/02/09

Bilgilerim
Sağlık:
100/100  (100/100)
Güç:
100/100  (100/100)
Seviye:
100/100  (100/100)

MesajKonu: Geri: 2. Kompartıman   Ptsi Mart 02 2009, 21:30

Amélié her zamanki alışık olduğu trene adımını attı. Daha çok kalabalık değildi ama etrafta çok yoğun bir gürültü vardı. Trenin rengi Amélié'nin hiç hoşuna gitmiyordu. İlk önce bir kompartımandan kafasını uzattı. Ama içerisi dolu gibi gözüküyordu. Sonra kompartıman aramaktan vazgeçti ve kafasını camdan dışarı uzattı. Gözleriyle Craig'i arıyordu. Ailesine aptal aptal el sallamaktan nefret ediyordu.

Camın önünde dururken yolu kapattığını bile farketmemişti. Sonra Amélié'nin sinirini çok bozacağı belli olan biri geldi ve ''Yolu tıkıyorsun. Kendini ne sanıyorsun?'' dedi. Amélié'nin mavi gözleri yine çıldırmışçasına yeşile döndü. İçinden bağırmak geliyordu ama görünüşe bakılırsa ona birşey diyemeyecekti. Gözlerini kıstı ve ''Kes sesini ahmak. İnsanca davransaydın çekilirdim.'' dedi. Ona inat biraz daha yayıldı ama arkadaduran kişilere bakınca kendine hemen bir kompartıman bulması akıllıca geldi.

Amélié başkalarıyla aynı kompartımanda bulunmayı hiç sevmiyordu. Elinde olsa kendine yeni bir kompartıman alırdı ama buna katlanmak zorundaydı. ''Bu aptal yolculuk çok çekilmez geliyor.'' diye içlendi. Keşke biri olsaydı. Yanlızlığını paylaşacak biri. Aklına Craig geldi. O burda olsaydı ne güzel olurdu. Bir yandanda kimsenin gelmemesini içinden dileyerek dışarı bakıyordu.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Misafir
Misafir



MesajKonu: Geri: 2. Kompartıman   Ptsi Mart 02 2009, 22:08

Hadi ama bu bir şaka ha ? etraf tıklım tıklım idi. Craig , bavulunu omzuna geçirmiş , boşta olan ellerini de dizinin bir parmak altında olan yarım pantolonuna geçirmişti. Etrafta ki kalabalık , Craig için olabildiğince fazla ve yoğun bir ses kalbını oluşturuyorlardı. Bu sene , yeni bir yıl yeni bir uyku dönemi olacaktı. En çok sevdiği hobisi olan derslerde uyumayı bu sene gerçekleştirebilecek olması , onun en büyük hayali idi. Tüm yaz, malikanelerinde uyumuş , uyumuş , uyumuş ve gene uyumuştu. Andié'lerin çoğu bu sene okulda olacağı için pek fazla yabancılık çekeceğini düşünmüyordu. Zaten , Ablasıda gelmemişti. Bazen ona kızıyordu , bazen ise onu fazlasıyla seviyordu. Bu sene aldığı tiyolara göre , bir akrabası da okulda profesör olacaktı. Bu sene Hogwarts'ın eğlenceli geçeceğini hisseder gibi idi..


Trene bakarken , tüm 1.sınıflar annelerine gerzek bir şekilde el sallıyorlardı. Aslında bu sene gerçekten ailelerine ihtiyaçları olacaktı. İlk gittiği sene uykusu yüzünden az azar yememişti. İlk sene herkes zinde ve dinde olmalıydı. İlk sene sıkı bir eğitim olduğunu kendisi de biliyordu. Bu yüzden yavaş ve sakin bir şekilde trene doğru ilerliyordu. Trene ilk girdiğinde , büyük bir kalabalık çağırışmalar ve tehditler içerisinde kompartımanlara giriyordu. Bazıları gülüşürken , bazıları ise birbirlerini iterek içeriye sokmaya calışıyorlardı. Craig , bir kaç kişiyi ittirdikten sonra , sonunda boş bir kompartıman bulabilmişti. İçeride , Ravenclaw 3.sınıf'tan Amelié vardı. Craig , onu bir süre abzürt bir şekilde süzdükten sonra , artık konuşması gerektiğinin farkına varmıştı.

Señorita , bugün ne kadar güzel olduğunuzu söyleyebilir miyim ? dedi. Kendisinden beklenmeyen bir şekilde , tüm uyuşukluğunu yenip bir cümle kurmuştu. Amelié'ye karşı beslediği duygular tam tamına bugün ile birlikte 7.ayını dolduruyordu. Ama hiç bir zaman ona karşı söyleyememiş her seferinde , uyumuş biri olarak bunu ona nasıl açıklayacağını hala bilmiyordu. Omzunda ki çantayı , Kompartmanın üst rafına yerleştirdikten sonra , sert ve rahatsız tren koltuğuna atmıştı kendini. Bakışları , Amelié'yi baştan aşağı süzdükten sonra bitmişti. Gerçekten Güzelsin , Amelié dedi , bu sefer ki tonunda ki ciddilik olabildiğince belli oluyordu..
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Amélié Monica Bennet
Ravenclaw 3. Sınıf
Ravenclaw 3. Sınıf


Mesaj Sayısı : 295
Galleon : 34560
Kayıt tarihi : 02/02/09

Bilgilerim
Sağlık:
100/100  (100/100)
Güç:
100/100  (100/100)
Seviye:
100/100  (100/100)

MesajKonu: Geri: 2. Kompartıman   Salı Mart 03 2009, 15:30

Amélié kafasındaki düşüncelerle dışarıyı gözetlerken kompartımanın kapısından gelen sesi duydu. İşte birileri gelmişti. Kompartımanda birileriyle oturmaktan ve onlarla konuşmak zorunda kalmaktan sinir oluyordu. Sonra gözlerini içeri giren kişiye çevirmeye çalıştıysada başaramadı. Kendini biraz zorladı ama olmuyordu. Normalde böyle çekingen davranmazdı. Bir gariplik vardı. Kapının hızlıca açılmasından sonra gelen kokuyu tanıyordu. Bu oydu... Sonra tatlı bir sesle hahifçe titredi. ''Señorita , bugün ne kadar güzel olduğunuzu söyleyebilir miyim ? '' Sesindeki uyuşukluk dikkatini çekmişti. Elinde duran atkıyı yere düşürdü. Hatta atkı ellerinden kayıp uçtu bile denebilirdi. Craig, Omzundaki çantayı kompartımanın üstüne yerleştirdi. Amélié çaktırmadan onu izliyordu. Tam cevap vermek için hazırlanırken o tatlı sesi yine duydu. ''Gerçekten Güzelsin , Amelié.'' Gözleri yine o gümüş rengini almıştı. İfadesiz suratında küçük bir tebessüm yerleşti. Ciddiyetini korumak amaçlı ''Teşekkürler Craig. Hmm, sende çok şıksın.'' Becerememişti, söylemek istediği bunlar değildi. Yedi ay onu düşündü. Sadece onu... Şimdi söylediği şey çok aptalcaydı. Onu telafi etmek istiyordu. Birşeyler söylemeliydi. Gümüş gözleriyle onun yüzüne baktı ve tatlıca ''Sanırım seni çok özledim.'' dedi. Yine saçmalamaya başlamıştı. Umarım bu söylediklerim onu kızdırmaz diye geçirdi içinden. Amélié hep gülünç biri olmuştu ama gerçekten korkuyordu. Yanlış anlaşılmak istemiyordu.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Coop Cooplowski
Ravenclaw 3. Sınıf
Ravenclaw 3. Sınıf
avatar

Mesaj Sayısı : 174
Tarafı : İyi Taraf
Kan Durumu : Melez
RP Yaşı : 15
RP Sevgilisi : A. Kyndra Bianchett
Asa : *Amaçsız İstekler*
Galleon : 34490
Kayıt tarihi : 09/02/09

Bilgilerim
Sağlık:
100/100  (100/100)
Güç:
100/100  (100/100)
Seviye:
100/100  (100/100)

MesajKonu: Geri: 2. Kompartıman   Salı Mart 03 2009, 20:28

Coop, trene binmişti... Çantasını düşürdüğünü görüp, alıp, takıp tekrar trene bindi. 2. Kompartımana geldi, en az ve en sakin yere... En azından Slytherin'li yoktu, onlardan nefret ederdi... "Sohbetinizi bölmek gibi olmasın, geçebilir miyim?" diye sordu... İkisindende yanıt gelmeyince onu takmamışlar gibi oldu. Bu işine gelirdi... Cam kenarına oturdu ikisindende uzağa... Uzaklara daldı, bir sevgilisi olmaması onu kalbinden vuruyordu. Ailesi bu seferde gelmemişti, aslında o istemiyordu... Kendini çocuk gibi hissettiğini söylemişti. Ama uzaktan akrabası olan ama babası gibi gördüğü Jacques amcası orda olsaydı fena olmazdı hani... En azından tren hareket edene kadar biraz konuşurlardı. Ama nerdee... Yine daldı uzaklara ve diğer ikisinin konuşmalarından uzak düşünmeye başladı. "Hogwarts'da 3. sene... son 2 sene demek oluyor..." diye düşündü içinden, ölümyiyenlere karşı savaşa son 2 sene... Şimdilik bunları düşünüyordu. Ve uzaklara bakıyordu...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://hogwarstakademisi.turkproforum.net/
Dinah Bones
Daima Hazır Role Player
avatar

Mesaj Sayısı : 446
Yaş : 22
Nerden : İstanbul
Tarafı : Aydınlık
Kan Durumu : Safkan
RP Yaşı : 15
RP Sevgilisi : ... (Yok)
Asa : Adil Asalet
Evcil Hayvan : Euryale - Kar Baykuşu
Galleon : 35432
Kayıt tarihi : 04/01/09

Bilgilerim
Sağlık:
100/100  (100/100)
Güç:
15/100  (15/100)
Seviye:
15/100  (15/100)

MesajKonu: Geri: 2. Kompartıman   Çarş. Mart 04 2009, 20:31

Dinah sabah aceleyle evden çıkmıştı. O heyecanla acayip fazla eşyasını malikanede unutmuştu. Geri dönemezdi. Ancak posta ile isteyebilirdi. Eşyalarını taşımak için Euryale yetmezdi. Güçlü bir baykuştu ama fazla küçüktü. Evdeki baykuşlardan yardım alabilirdi. Öncelikle fazlasıyla kitabını bırakmak zorunda kalmıştı. Onu en çok sinirlendiren şey ise en sevdiği kitabının yanında olmamasıydı. Nasıl unutabilirdi. kendine hayret ediyordu. İyiki diğerlerinin çoğu yanındaydı. Fazla abartmayacaktı. Hem şu anda onları düşünmenin bir alemi yoktu. Elinden geldiğince çabuk olması gerektiğini hatırladı. Çevresine göz gezdirdi. Sürüyle öğrenci ve aileleri vardı. Tanıdığı insanların da olduğundan emindi. -Şimdilik- hiçbirini görememesi bir sorun değildi.

Kompartımanlara girdiğinde birkaçıyla konuşmaktan memnun kalacaktı. Elindeki bavulları zar zor taşıyarak trenin yanına vardı. Euryale kafeste durmaktan hoşlanmıyordu. Nasıl olsa kaçmadığı için de Dinah onu özgür bırakmaktan çakinmiyordu. İlk günler çok zorlu geçmişti. Euryale kafeste durmaktan oldukça şikayetçiydi. Dinah, ona pek güvenemedii için her türlü pencereyi sıkı sıkı kapayıp sonuna kadar kontrol ettikten sonra onu salabiliyordu. Birkaç günün ardından bunun yersiz olduğunu anladı. Euryale zor ve tatminsiz bir baykuştu. Bunu yeni öğreniyo sayılmazdı ama bir yerden sonra pes edeceğini umarak böyle bir çareye başvurmuştu. Euryale ilk kez -dışarıya- çıktında günlerce gelmemişti. Dinah pek de sabırlı bir insan sayılmazdı. Ertesi gün homurdanmaya başlamıştı. Bir haftanın sonunda artık vaz geçmenin eşiğindeyken geri dönmüştü.

Şimdi de bazı öğrencileri rahatsız etmekle meşguldü. Fazlasıyla çok baykuş vardı. Elinde sonunda gelecekti. Dinah umursamaz bir tavırla eşyalarını alarak içeriye girmeye hazırlandı. Hemen arkasından, Euryale da son sürat içeri dalarak hafifçe cama vurmuştu. Dinah bu duruma kıkırdamakla yetindi. İçeri girerken sadece sırt çantasını yanına almıştı. Yürürken içinden bir kitap çıkarıp eline aldı. Kitabın başlarındaydı. Sayfaların arasından, ayracının püskülü sarkıyordu. Boş bir kompartıman bulması zor olmadı. Buna kendisi de şaşırmıştı. Her neyse... Fark eder miydi? Ara sıra kuzenerine uğramayı da düşünüydu. Bir ara Andy ve Jessie'ye de bakıcaktı. ' Umarım birileriyle tanışırım. Ya da en azından bir arkadaşım ya da aileden biri beni bulur.Üff! İnsanların yanına gidip 'Oturabilir miyim?' 'Konuşalım mı?' 'Tanışmak ister misin?' gibi saçma laflar etmekten nefret ediyorum. Birisi gelse benim için çok daha iyi ve kolay olur.' diye düşündü Dinah. Tekrar kitabına gömüldü. Birkaç saniye sonra aniden başını kaldırdı. Ortada bir sorun yoktu. Etraf çok gürültülüydü. Her yerden konuşmalar, çığlıklar, hayvan sesleri, ağlamalar... Gürültü kitap okumasına engel değildi. Savaş çıksa bile kitabından kafasını kaldırmazdı. Bir yandan çevresini dinlemeye çalışırdı ama asla konsantrasyonu bozulmuyordu. Birden gülümsedi. Bu özelliğini çok seviyordu. Rahat rahat kitap okumasını sağlayan bir özellikti. Tamamen kitabına yoğunlaşıyor ve başka hiçbir şey düşünmüyordu.

Şimdi yine kitabın okuyordu. Kitapları bu kadar sevmesinin başlıca nedeninin bu olduunu düşünüyordu. Biliyordu demek daha doğru olur. Böyle olduğundan yüzde yüz emindi.

Hala çok kalabalıktı. Boş bir kompartıman bulması tamamen şanstı fakat bunun biraz arkalara doğru gitmiş olmasın da bir etkisi vardı. Geçenler onu fark etmiyorlardı. İnsanlardan yana sessiz olduğu zamanlar pek şanslı değildi. Göze batan biri olmadığı için fark edilmiyordu.

"Gizemli ve sessiz olmak bazen işime yarıyor. Bunun da çok güzel avantajları olabiliyor. Ama tam olarak da öyle de değil. Neyse bu beni hiçbir yere götürmez" dedi. Bir anda çok ciddileşmişti. Yeniden kitabına gömüldü. Yüzünde garip bir ifade vardı. Bir anda o ifadenin yerini küçük bir mutluluk aldı. Hala kitabını okuyordu. Bir şeye sevinmiş olmalıydı. Koltuğuna yaslanıp okumaya devam etti. Baykuşu kafesin içinde duruyordu. Pek alışılmış bir şey değildi ama büyütülecek bir olay da değildi. Çabucak baykuşuna bir bakış fırlattı. 'Önemli bir olay değil. Endişelenecek bir durum söz konusu hiç değil.' diye düşündü Dinah gülerek. Anlık bir bakış haricinde kafasını kitabından kaldırmamıştı. Artık bunları önemsememeliydi. Üçüncü yılı yaklaşıyordu. Kısa bir süre sonra yeni bir dönem başlayacaktı.

"Sabırsızlanıyorum," dedi tekrar gülerek. Son zamanlarda fazla gülüyordu. Buna bir son vermeyi düşündü.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Misafir
Misafir



MesajKonu: Geri: 2. Kompartıman   Çarş. Mart 04 2009, 21:19

Konshin , ne olduğunu anlayamamıştı. Sanki kendi içinde birşeyler geçiyordu gibi.. Onu görmeyeli uzun bir süre olmuştu. Aslında görmesi her zaman mümkündü ama o kendine hakim olamama düşüncesi ile hep bunu engellemişti.Şimdi ise aralarında sadece , 2 metre vardı yani sadece bir el mesafesi... Gözlerini kapayıp , kendi ile hesaplaşmaya başlamıştı. O kadar dayanmıştı , 7-8 saat daha dayanabileceğini düşünüyordu. Ama , Monica'nın ağzında gevelediği lafın sadece şıksın lafını anlayabilmişti. Bu laf bile , Craig'in heyecanını ortaya cıkarmıştı. Hızlı atan kalbi ve dışarıda ki soğukkanlılığı ilk defa bu ikisini ayarlamakta çok zorlanıyordu. Ne oluyor bana ? dedi , içinden. Kendine sorduğu soruları yanıtlamakta zorlanırken , gözlerini kapadığının yeni farkına varmıştı. Gözlerini açıp , Monica'ya baktığında , duyduğu kelimeler Craig'te ki iplerin kopmasına sebep olmuştu.


Sanırım seni çok özledim dedi , Monica'nın bu sözleri Craig'teki iplerin kopmasına sebep olmuştu. Monica'nın gözlerine odaklanmıştı. Bunu daha önce hiç yaşamamış olması , şimdi ne yapıcağını bir meçhule doğru sürüklüyordu. Kendi kendine söylediği Sakin ol komutları bu sefer işe yaramıyordu. Gittikçe yakınlaşıyordu , kendine engel olamayacak bir şekilde , sessiz ve sadece ikisinin duyabileceği bir ses tonunda Seni sevi.- diyemeden , gelen bir sesle kendini geri çekmek zorunda kalmıştı.Sohbetinizi bölmek gibi olmasın , geçebilirmiyim ? dedi. Bu cocuğu tanıyordu kendi sınıfından Coop'tu , aslında pek anlaştıkları söylenemezdi. Sadece arada selamları vardı birbirlerine. Ama bu günden sonra kesinlikle baş düşmanı olacaktı. Çocuğun , kenara geçip sinmesi ile , tüm hayalleri suya düşmüştü. Artık Monica'nın yüzüne hiç bakamazdı. Şimdi gözlerine bakamıyor , sadece kafasını cevirdiği camdan dışarıyı izleyebiliyordu.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Amélié Monica Bennet
Ravenclaw 3. Sınıf
Ravenclaw 3. Sınıf


Mesaj Sayısı : 295
Galleon : 34560
Kayıt tarihi : 02/02/09

Bilgilerim
Sağlık:
100/100  (100/100)
Güç:
100/100  (100/100)
Seviye:
100/100  (100/100)

MesajKonu: Geri: 2. Kompartıman   Çarş. Mart 04 2009, 21:37

İstediği hiçbirşeyi söyliyememişti. Konuşmayı bile becerememişti. Sakince gözlerini kaçırmaya çalışyordu ama onu bile yapamamıştı. Aralarında uzun bir mesafe vardı. Koşarak gidip sarılmamak için kendini zor tutuyordu. Gerçekten çok özlemişti. Tüm yaz onu beklemişti fakat hiç karşılaşmamışlardı. Sonra bırakıp sonsuzluğa açılan gözlerine bakmaya başlamıştı. Konuşmuyor sadece izliyordu. ''Umarım hislerim karşılıksız değildir.'' diye geçirdi içinden. Artık onunda gözleri Amélié'yi izliyordu. Amélié ona doğru yaklaştığını görünce yüzünde küçük bir tebessüm oluşmuştu ama bunu gizlemek için tebessüm yerini şaşırmaya bıraktı. Knouşacaktı. En azından iki kelime. Bunları düşünürken Craig'in konuşmaya başladığını gördü. ''Seni sev-.'' Tam biraz daha yaklaşıyordu ve kelimeler ağzından dökülüyorduki bina arkadaşı Coop'un yaklaştığını gördü. ''Sohbetinizi bölmek gibi olmasın , geçebilirmiyim ?'' Sinirleri çok bozulmuştu. Gözleri karadı. Yüzündeki ifadeden Craig'inde sinirlendiği belliydi. Çocuğun içeri dalması yetmezmiş gibi birde gelip kenara büzülmesi Amélié'yi çok sinirlendirmişti. Craig artık sinirli gözlerini camdan dışarı çıkarmış etrafı süzüyordu. Amélié hayal kırıklığına uğramış bir şekilde ''Selam Coop.'' diye mırıldandı. Ama hala Craig'edevam etmek istiyen gözlerle bakıyordu.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Misafir
Misafir



MesajKonu: Geri: 2. Kompartıman   Perş. Mart 05 2009, 00:49

Coop'a hala siniri geçmemişti. Sağ tarafa üşüşmüş bir şekilde , dışarıyı izlemesi ; Craig'e daha çok eksi enerji yüklüyordu. Bu kadar yaklaşmışken , sadece bir kişi yüzünden bu anın bozulması , herkeste olabileceği gibi Craig'inde sinirlerini alt üst etmişti. Ama o yinede soğukkanlılığını korumayı başarıyordu. Arada bir kaçamak bakışlar attığı , Monica'dada aynı hüzün hakimdi. Bakışlarından , olayın etkisinde kaldığı belli oluyordu. Ama artık zaten olmazdı. Craig , olduğu cam kenarına biraz daha gömülmüştü. Konuyu değiştirmenin vakti geldiğine inansada , yinede ağzını açamıyordu. Dışarıda ise , artık kalabalık kalmamış. Herkes yavaş yavaş dağılmıştı. Sadece , düdük sesini beklmeye başlamıştı kompartımanda ki herkes. Craig , daha fazla dayanamamış olacak ki konuşmaya başlamıştı. Bu sene zor geçiceğe benziyoru. Bir kaç profesör gene değişmiş.. dedi. Artık Konunun değişip başka yerlere gitmesini istiyordu. Cümleyi kurduğunda kafası hala dışarı bakıyordu. Sırf, Monica ile göz göze gelmemek için önünü dönmemekte büyük bir kararlılık gösteriyordu.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Amélié Monica Bennet
Ravenclaw 3. Sınıf
Ravenclaw 3. Sınıf


Mesaj Sayısı : 295
Galleon : 34560
Kayıt tarihi : 02/02/09

Bilgilerim
Sağlık:
100/100  (100/100)
Güç:
100/100  (100/100)
Seviye:
100/100  (100/100)

MesajKonu: Geri: 2. Kompartıman   Perş. Mart 05 2009, 18:14

Oturmasına rağmen çok yorulmuştu. Ortalık iyice kalabalıklaşmıştı. Coop, şimdide Dinah gelmişti. Aslında ikiside Amélié için iyi arkadaşlardı ama görünüşe baklırsa Amélié artık onlara soğuk davranıcaktı. Aklındaki düşünceler kurtulup konuşmaya çalıştı ama olmadı. Uzun süre herkes konuşmadı. Sonunda kalabalık dinmişti ve yine ikisi kalmışlardı. Bu durum sinirini biraz yatıştırdı. Konuşmak istiyordu ama nerden başlıyacağını bilmiyordu. ''Bu sene zor geçiceğe benziyoru. Bir kaç profesör gene değişmiş..'' Artık Amélié'nin başlamasına gerek yoktu. Konuyu sohbeteçevirmek için. ''Evet,gereğinden fazla ders var. Ge-.'' Konuşması bölünmüştü. Evet, bu sesi hatırlıyordu. ''Şeker isteyen var mı?!'' Amélié şekeri çok sevmesede bir kazan pastasına hayır demezdi. Ama sonra boşverdi. Konuşmasına devam etmek için Craig'in gözlerine yöneldi. Dışarıya çıkan kalabalığa bakıp gülümsedi. ''Galiba birilerinin karnı acıkmış.'' Artık daha rahat hissediyordu. Konuşabilirdi. Aptal bir konu açmamak için tatilden bahsetmeye karar verdi. ''Tatil nasıldı?'' dedi ve yeniden Craig'in gözlerine odaklandı.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Misafir
Misafir



MesajKonu: Geri: 2. Kompartıman   Perş. Mart 05 2009, 19:10

Sonunda içerisi durulmuştu. Gene yanlız kalmışlardı. Artık herşey daha tehlikeli idi. Amélié'nin Craig'e bağırıp cağırma ihtimalini düşündükçe Craig'i sıcak basıyordu. Dinah'ın geldiğini görmesine rağmen , hiç birşey dememişti. Bunu okulda onu anlatmayı aklının bir kenarına yazdıktan sonra , sonunda kafasını Amélié'ye döndürmüştü. Tekrar birbirlerinin gözlerinin içine bakıyorlardı. Craig , bir önceki haline göre şimdi daha soğuk kanlı bir şekilde , Monica'yı süzüyordu. Aklından geçenleri şu andan itibaren uygulamayacaktı. Her zaman üstünde olan o soğukkanlılığını tekrar kazanmıştı. Monica'da konunun değişmesi için bir adım atmıştı. "Evet, gereğinden fazla ders var. Ge-" lafını bitiremeden gelen ses , havayı iyice değiştirmişti. " Şeker isteyen varmı ? dedi , hogwarts treninin vazgeçilmez şekercisi gene iş başındaydı. Ortamı güzelleştirmeki için girdiği vakit , gerçekten süperdi. Monica'nın söylediği laf , Craig'in gülümsemesine neden olmuştu. Monica'da sonunda konuyu değiştiren , cümlenin altına imzasını atmıştı. " Tatilin nasıl geçti ? " dedi. Craig bu soru üzerinde tatilini düşünmüştü.Monica , Aka , Gezmek , Uyku evet evet kesinlikle bunlardı.. " Aslında beni bilirsin Monica , Aka , gezmek , uyku ve uyuşukluk. Bu sene de bir şey değiştiği söylenemez. " dedi , yüzüne yerleştirdiği sahte bir gülümseme ile konuşmasına devam etmişti. " Peki Señorita , sizin nasıldı 3 aylık tatiliniz ? " dedi.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Amélié Monica Bennet
Ravenclaw 3. Sınıf
Ravenclaw 3. Sınıf


Mesaj Sayısı : 295
Galleon : 34560
Kayıt tarihi : 02/02/09

Bilgilerim
Sağlık:
100/100  (100/100)
Güç:
100/100  (100/100)
Seviye:
100/100  (100/100)

MesajKonu: Geri: 2. Kompartıman   Cuma Mart 06 2009, 21:22

Gözlerini etrafta kaydırmaya çalışıyordu ama yapamıyordu. Sanki kilitlenmişti. Artık daha rahat konuşabileceğini düşünüyordu. Yaptığı küçük şakaya gülümsemişti. Amélié detayına kadar ona bakıyordu. Craig biraz düşündü ve konuşmaya başladı. " Aslında beni bilirsin Monica , Aka , gezmek , uyku ve uyuşukluk. Bu sene de bir şey değiştiği söylenemez. " Tahmin edemiyor değildi. Az çok onu tanıyordu. Aka'yı daha önce duymuştu. Onun biricik köpeği. Konuşmak için birşeyler arıyordu ama Craig'in yine söze başlaması onu rahatlatmıştı. " Peki Señorita , sizin nasıldı 3 aylık tatiliniz ? '' Biraz düşündü. Onun tatili de değişik geçmemişti. Sıradandı. Sonra cevap verdi. ''Ben pek birşey yapmadım. Alışveriş yaptım ama o da kedim için. Geri kalan günler malikane kalabalığı falan. Sıkıcıydı.'' Konuşurken hafifçe gülümsüyordu. Cevap vermesini beklemek saçma olurdu. Ama ne diyeceğini de bilmiyordu. Biraz düşündü. Yine bulamadı. Sonra çok yorulmuş bir halde etrafı inceledi. Artık gitmek ister gibiydi. Konuşucak birşey bulamadan kalmak çok saçmaydı.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Misafir
Misafir



MesajKonu: Geri: 2. Kompartıman   Paz Mart 08 2009, 10:39

_________Tren Durdu_________
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Misafir
Misafir



MesajKonu: Geri: 2. Kompartıman   Paz Mart 08 2009, 13:22

''Ben pek birşey yapmadım. Alışveriş yaptım ama o da kedim için. Geri kalan günler malikane kalabalığı falan. Sıkıcıydı.'' dedi , Monica. Bu cümleden sonra ikiside konuşacak birşey bulamamıştı. Craig'in içinde oluşan soğukkanlılık ve uyuşukluk tekrar tüm bedenini kaplamıştı. Konuşmanın k harfini bile istemiyordu. Cama kafasını iyice gömmüştü artık. Uzun bir yolculuk onları bekliyordu. Yanlarında ki iki kişi tüm yol suskunluklarını korumuşlardı. Hele hele o Dinah denilen kız. Onu tanıyordu ; Onun en çok sevdiği özelliği kendisini bir anda unutturabilmek. Craig'in hep istediği ama bir türlü başaramadığı bu özelliği , kızın başarabilmesi Craig'de kıskançlık yaratmıyor değildi. Kafasını gömdüğü camda , aklına Akamaru gelmişti. Onu bıraktığına pekte mutlu değildi. Onsuz bir 6.5 ay geçirecekti. Craig , en yakın dostunu kaybetmişti. Bu sene Hogwarts'ta gelen değişiklikler , bu senenin nasıl geçiceği konusunda yürütülen fikirleri iyiden iyice zorlaştırmaya başlamıştı. Yeni gelen profesörler , yeni gelen öğrenciler. Bu sene de gerçekten bol eğlenceli günler geçecekti. Andié ailesinden gereksiz bir ton kişi , bu sene Hogwarts'a gelecekti. Ailesinde ki hiç kimseyi sevmiyordu. Hepsi ona o kadar uzak geliyordu ki. Bu aile de tek durma sebebi kuzeni Elanora idi.

Gözlerinin kapandığını hissedebiliyordu. Engel olamadığı bir kapanma; Gözlerini kapanırken son kez "İyi Geceler , Aka" dedi. Derin bir uykuya dalmıştı. Aslında bu uyku çokta şaşırtıcı bir uyku değildi. Dün sabaha karşı 06.30 uyumuştu. Daha sonra 08.40'ta uyanmış , kıyafetleri ve bavulunu alıp evden cıkmıştı. Hogwarts'ın ilk gününde de ortak salonda uyumak istemiyordu. Gözlerini açtığında , hava kararmış etrafında kilerde başka işlerle uğraşıyordu. Güzel bir uyku sonrası , camdan dışarı baktığında Hogwarts'a yaklaştıklarını görmüştü. Birazdan , Sınıf başkanları gelir ve hazırlanmalarını da söylerdi. Craig , esnedikten sonra , etrafına göz gezdirdi. Dinah , hala kitap okuyordu. Monica , uyuyor gibi gözüküyordu - Benim Gözümden -. Kendine daha yeni gelmişken , bir kızın sesi ile irkilmişti. "Tren Hogwarts'a varmak üzere. Artık giyinseniz iyi olur.." dedi. Craig , bu sözü duyduktan sonra içinde tekrar o hareketlenme olmuştu. Bu hissi biliyordu. Hogwarts'ın özlemini hissi idi bu. Gerçekten de özlemişti.. Ayağa kalkıp , yukarıda ki cantasını almıştı. Kısa bir giyinme süresi sonrasında , hazır duruma gelmişti. Giyindikten çok kısa bir süre sonra da Tren zaten durmuştu. Çantasını , eski yerine koyduktan sonra - omzuna -. Kompartımandan cıkan ilk olmuştu..
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Coop Cooplowski
Ravenclaw 3. Sınıf
Ravenclaw 3. Sınıf
avatar

Mesaj Sayısı : 174
Tarafı : İyi Taraf
Kan Durumu : Melez
RP Yaşı : 15
RP Sevgilisi : A. Kyndra Bianchett
Asa : *Amaçsız İstekler*
Galleon : 34490
Kayıt tarihi : 09/02/09

Bilgilerim
Sağlık:
100/100  (100/100)
Güç:
100/100  (100/100)
Seviye:
100/100  (100/100)

MesajKonu: Geri: 2. Kompartıman   Paz Mart 08 2009, 14:38

"Tren Hogwarts'a varmak üzere..."

İşte beklediği ses gelmişti... Biraz daha izleyekaldı dışarıyı yine dalmıştı fakat Craig'in hareketlenmesi onu da uyandırdı düşünden ve ayağa kalkmak için hazırlandı... Üstünü düzeltti ve Craig'i izledi... Tren durduktan sonra Craig inmişti ve Amélié de tabii... İçi içine sığmıyordu, hem yeni bir dönem başlayacaktı hem de o kızı tekrar tekrar görmek istiyordu... Bu duygular içinde ikisininde kompartımandan çıkışını izleye kaldı... Oturduğu yerde kalmıştı... Duraksadı birden, onu birşey sanki tutuyormuş gibi kaldı orda... Sonra hızla kompartımandan dışarı çıktı ve bavulunu aldı gidip... O kızın kompartımanından çıkmasını bekliyordu... Sonuçta ona baka baka Hogwarts'a gitmek daha eğlenceli olacaktı Coop için... Kompartımandan indikten sonra yavaş yavaş yürüdü, gözleri ise o kızın ihtişamlı güzelliğini birkez daha görmek için fıldır fıldır dönüyordu...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://hogwarstakademisi.turkproforum.net/
 
2. Kompartıman
Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Accio-Hogwarts :: - Londra - :: Hogwarts Express :: Kompartımanlar-
Buraya geçin: